De zelfbenoemde ‘Dijsselbloem van het Oogstfeestcomité’ kan er niet over uit. “Dat zóveel bedrijven het Oogstfeest een warm hart toedragen had ik niet verwacht.” Jan Dijkshoorn stapte na enige scepsis over van het oude naar het nieuwe comité en heeft er geen moment spijt van gehad.

De 65-jarige, nog maar net gepensioneerde middenstander – hij runde ruim veertig jaar de versspeciaalzaak Het Mekka – heeft ook in het nieuwe comité de functie van penningmeester. Hij memoreert nog even hoe het allemaal begon, ruim dertig jaar geleden. “Het ging in het begin echt met horten en stoten hoor. Als we geld tekort hadden kwam er een staaltje creatief boekhouden aan te pas om de boel in evenwicht te houden.” Dat creatief boekhouden betekende dat de middenstandsvereniging en de ondernemers in het comité (Dijkshoorn en Wiggers) de rest bijpasten. “Dat kon zo niet langer”, zegt de penningmeester, “In de jaren negentig heeft Dick van der Horst, later met zijn dochter Hedy, de boel gedigitaliseerd en konden we met een ‘echte’ begroting gaan werken. Dat hebben zij echt fantastisch gedaan. Het Oogstfeest werd een klein bedrijfje.”

Dijkshoorn heeft het Oogstfeest zelf nooit echt meegemaakt, want voor zijn winkel was het een van de topdagen van het jaar. Volgens het principe ‘Gelukkig hebben we de foto’s nog’ zag hij hoe de dag, waar hij qua organisatie zoveel tijd had ingestoken, verlopen was. “Daarom dacht ik nu eens als bezoeker van het Oogstfeest te kunnen genieten, dus ik stond niet meteen te trappelen om in het nieuwe comité te stappen.” Wat voor vlees had hij in de kuip met het nieuwe comité, realiseerden zij zich wel hoeveel tijd erin ging zitten, en was het wel verstandig van de nieuwelingen om de route te wijzigen? Hij twijfelde. Maar Henny Bruggeman bleef wél en Dijkshoorn had het gevoel dat hij hem in de steek zou laten als hij niet ook doorging. “En na het verkopen van ons bedrijf had ik ineens veel meer tijd. Ik heb mijn scepsis opzij gezet en ben gebleven. Geen moment spijt van gehad.” Hij kwam tot de ontdekking dat ook anderen bereid zijn zich volledig in te zetten voor hun dorp. “De berichten op de Oogstfeest-app gingen ook gewoon in de vakantie door, dat enthousiasme werkt aanstekelijk.” Wat kan hij vertellen over zijn werk voor het comité? Het antwoord is kort: “Mijn werk is saai: facturen maken en zorgen dat de centen binnenkomen.”

Tsjing!
En die centen komen binnen. Ed Roos en Niels Elgersma onderschrijven het enthousiasme dat Dijkshoorn al noemde’. Alle comitéleden, negen in totaal en bijna allemaal ondernemers, namen een stapel donatiekaarten mee om uit te delen binnen hun netwerk. “Ik had een tekst gemaakt over de Vrienden van het Oogstfeest, voor de mail en app”, zegt Roos. Hij lacht. “Dat had ik kennelijk redelijk gedaan, want het begon meteen goed te lopen. Als er weer een app of mail terug kwam met de toezegging voor sponsoring, ging dat op de app met de melding: ‘Tsjing! Weer een Vriend!’ Het werd een echte competitie. Als een van de leden even niets van zich liet horen werd gekscherend gevraagd: ‘Heb jij geen vrienden?’” Ze zijn allemaal blij verrast door de vele toezeggingen voor sponsoring. Wellicht kan zelfs een spaarpotje worden gemaakt voor extra activiteiten in 2018 of een bijzondere artiest.

Hart van Holland
Niels Elgersma – directeur van Hart van Holland – had het gevoel met twee petten op te zitten. Alle informatie over het Oogstfeest wordt in zijn krant gepubliceerd. Dat was altijd al zo, maar andere jaren zat hij niet zelf in het comité. Enerzijds is daar zijn eigen broodwinning: adverteerders benaderen voor in de (Oogstfeest)krant en anderzijds iets moois neerzetten voor zijn dorp en zoveel extra geld via reclame-uitingen binnen zien te krijgen dat het feest in de toekomst door kan groeien. “Het moet een win-winsituatie zijn. Gelukkig is daar onze penningmeester om de geldstroom te bewaken. Het Oogstfeest profi teert in elk geval van het uitgebreide netwerk van Hart van Holland, en daar gaat het om.”

Bron van dit artikel: